စိတ်အေးလက်အေး နေထိုင်ဖြတ်သန်း

ချောမွေ့ပြောင်လက်နေတဲ့ အဆုံးအစမဲ့ မျက်နှာပြင်တွေပေါ်မှာ စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူတစ်ယောက်ကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်ကြည့်…

မျက်နှာပြင်တွေရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကြောင့် သူ့မှာ အတွေးတွေတော့ ပေါင်းစုံနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုပဲ အတွေးများများ စိတ်အေးလက်အေး ဖြစ်မှုကတော့ သူနဲ့အတူ တောက်လျှောက် ကပ်ပါလာမှာ အသေအချာပါပဲ။ သူ့မျက်စိတစ်ဆုံး မြင်နေရတာ ဆူးညှောင့်ကန်သင်းတွေ မဟုတ်ဘဲ လမ်းလျှောက်လိုကောင်းတဲ့ မျက်နှာပြင်တွေပဲဆိုတော့။

သူဘယ်အချိန်ထိ ဆက်လျှောက်နေမှာလဲ၊ ခရီးက ဘယ်မှာဆုံးမှာလဲ… ဒါတွေကတော့ နောက်ထပ်မေးခွန်းအသစ်တွေ ဖြစ်သွားပြီ။

Imagine someone walking calmly across a vast expanse of smooth and gleaming surfaces with no visible end.
The beauty of those endless planes would surely fill his mind with wandering thoughts. Yet no matter how crowded those thoughts became, a quiet sense of reassurance would remain beside them the entire way. As far as their eyes could reach, there was nothing but ground gentle enough to walk upon, not thorns or jagged edges waiting to wound their steps.
How long they would continue walking, and where the journey might finally come to an end, those are the questions that belong to a new category.

#porcelaintiles #tiles #surfacesthatfee